Ministerstwo Edukacji Narodowej przeprowadziło badania dotyczące dzieci, których rodzice wyjechali za granicę, by tam pracować. Okazało się, że najwyższy procent tych wyjazdów odnotowywany jest województwie podkarpackim, lubelskim i małopolskim.
Podobne badania, dotyczące regionów, przeprowadziła Polska Akademia Nauk. Według nich z Podkarpacia w ostatnich latach wyjechało 180 tysięcy osób. Stawia to nasz region na trzecim miejscu (obok Opolszczyzny i Podlasia) pod względem liczby osób, które wyjechały za granicę w stosunku do liczby mieszkańców. U nas jest to 8,4%. Prym wiedzie Opolszczyzna (10,6%), a potem jest Podlasie (9,1%). Pośród tych osób są rodzice. Do dzieci, które tu zostawiają pr
– Określenie migracji rodzin mianem eurosieroctwa jest bardzo stygmatyzujące dla całej rodziny – mówi Lena Hanusewicz-Chudy, psycholog szkolny ze Szkoły Podstawowej nr 11 z Oddziałami Integracyjnymi w Jarosławiu. – Rodzice i dzieci chcąc uniknąć tego naznaczenia często ukrywają przed szkołą fakt wyjazdu jednego lub obojga rodziców za granicę. Dlatego też skala tego zjawiska ujawniona w środowisku szkolnym jest zaledwie ułamkiem rzeczywistego problemu. Jeśli istnieje szczera współpraca na linii rodzic-szkoła można skierować skuteczną pomoc psychologiczno-pedagogiczną w stosunku do dziecka i wspomóc je w trudnej dla niego sytuacji. Idealnym scenariuszem byłaby wizyta obojga rodziców w gabinecie pedagoga i psychologa szkolnego i poinformowanie o planach wyjazdowych rodziców.
Alicja Korecka, pedagog szkolny z tej samej placówki dodaje:
– Znając obawy rodziców związane z rozłąką i ich oczekiwania względem szkoły jesteśmy skuteczniejsze w swych oddziaływaniach. Tylko szczere porozumienie może przynieść oczekiwane rezultaty. Jako trenerki Szkoły Dla Rodziców i Wychowawców często na warsztatach dla rodziców podkreślamy, że związek rodzic-dziecko jest stworzony po to, aby trwać. Każdy rodzic powinien dążyć do tego, aby ta relacja działała sprawnie tak długo, jak długo będzie trwała. Wobec tego należy bez względu na okoliczności losu, rozłąkę czy konflikty dbać o prawidłowe relacje oparte na miłości i szacunku do siebie.
Problem ten ma wiele aspektów i w każdym konkretnym przypadku wygląda inaczej. Najważniejsze, że został dostrzeżony i zajmują się nim fachowcy – w praktyce i teorii. Np. Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej wydało poradnik „Szkoła wobec mobilności zawodowej rodziców i opiekunów”. Ale prawdziwe inicjatywy wymagają skoordynowanych działań państwa. Tym bardziej, że eurosierot wciąż przybywa i coraz częściej obserwuje się niepokojące tego skutki, z popadaniem w konflikt z prawem włącznie.
– Policjanci w swojej pracy obserwują także te zjawiska, które dotyczą problemów dzieci z niepełnych rodzin, których rodzice (oboje lub jedno) wyjechało w celach zarobkowych za granicę – mówi asp. szt. Marta Gałuszka, oficer prasowy Komendy Powiatowej Policji w Jarosławiu. – Trudno jest określić wielkość tego zjawiska, gdyż nie prowadzimy statystyk, ile spośród takich dzieci (uczniów szkół) popełnia wykroczenia lub przestępstwa. Odbieramy takie sygnały również od nauczycieli i wychowawców. Także przesyłając materiały do Sądu Rodzinnego i Nieletnich, w sprawach dotyczących nieletnich sprawców czynów karalnych zbieramy informacje, czy rodzina jest niepełna. Obserwując te negatywne zachowania dzieci i młodzieży, najczęściej możemy mówić o drobnej przestępczości, problemach w szkole (np. wagarowanie, stosowanie używek), problemach w relacjach z rówieśnikami. Z całą pewnością jest to problem społeczny.
I rzeczywiście jest to problem społeczny. Niestety wciąż dość bagatelizowany. Bo pozornie wszystko wydaje się w porządku. Do Polski trafia mnóstwo pieniędzy zarobionych za granicą. Powstają nowe, piękne domy, przed którymi pojawiają się zagraniczne samochody, a modnie ubrane dzieci i młodzież używają najnowszych modeli smartfonów. Tymczasem żaden, nawet najbardziej imponujący gadżet elektroniczny czy inny, choćby najdroższy prezent, nie wypełni dziecku pustki po nieobecnej mamie czy tacie.
(wu zet)
Gazeta Jarosławska nr 2/2014